Վիլենի ստեղծագործությունները . . .

Վիլեն Բարսեղյանը ծնվել է 1980թ.-ի մայիսի 7-ին Կապան քաղաքում: Ունի 200-ից ավելի չափածո ստեղծագործություն: Ազատ ժամանակ զբաղվում է ընթերցանությամբ, սիրում է շփվել բնության հետ, լսել որակյալ երաժշտություն: Մասնակցում է Կապանում անց կացվող '' ի՞նչ,  ո՞րտեղ, ե՞րբ '' ինտելեկտուալ խաղերին:

Ստեղծագործելու իր բանաձևն ըստ Վիլենի ահա իր այս ստեղծագործության մեջ է արտահայտվում.

Սրտի վերքերից, անցած հուշերից,

 Անսեր օրերից, սիրուց ու ցավից,

Ծնվում են բառեր, միանում իրար

 Դառնում են տողեր …

 Ձեզ ենք ներկայացնում Վիլեն Բարսեղյանի մի քանի ստեղծագործություններ.

Խուստուփ

Ամեն առավոտ իմ պատուհանից,

Ես քեզ եմ նայում, անվերջ հիանում:

Մեր Խուստուփ սարն ես,

Հպարտ ու վսեմ,

Ամեն օր տարբեր, ամեն օր ուրիշ:

Մեկ մռայլված ես, խոժոռ ու ջղայն,

Կարծես մտահոգ աշխարհի ցավով,

Մեկ պայծառ ու ջինջ, կատարդ անամպ

Լույսով շաղախված:

Կարծես պարզել ես թևերդ հզոր

Ու սիրող հոր պես գրկել սիրալի,

Այս փոքրիկ քաղաքն ու մեզ ամենքիս:

Լանջերդ պատված թավ անտառներով

Իսկ նրանցից վեր չքնաղ մարգեր են,

Հազար ու մի բյուր հիասքանչ ծաղկով

Ողողված, լցված:

Ժլատ չի եղել, գույներ ընտրելիս

Մայր բնությունը հրաշքներ կերտելիս:

Բազում աղբյուրներ են

Սկիզբ առնում քեզնից,

Տանելով ջրերդ ջինջ ու անապակ

Հեռուներն անհաս, ծարավ ու պապակ:

Ինձ թվում է թե, ամեն մեկը, ով

Հեռու է այսօր ապրում այստեղից

Հարազատի պես քեզ է կարոտում,

Տանում նկարդ իր հետ հեռուներ,

Որ օտար երկրում հիշի Հայրենիք

Ու քեզ նայելով, կարոտը առնի:

Բազում դարեր են հպվել ստորոտիդ

Ու անցել անհետ,

Բայց դու կանգուն ես ու պիտի լինես

Ներկա և հաջորդ մեր սերունդներին

Պաշտպան, ապավեն,

Որ պիտի նայեն քեզ և հպարտանան,

Որ հայ են ծնվել այս չքնաղ երկրում,

Նայեն քեզ երկար, անվերջ հիանան

Եվ հույսով լցվեն դեպի ապագան:

ԿԱՐԵՎՈՐ ՉԷ 

Հավատա հիմա արդեն կարևոր չէ

Ով էր մեղավոր, և թե ով անմեղ,

Ցավոք, բայց հիմա նույնիսկ ցավոտ չեն

Անցյալի գրկի հուշերն երեկվա:

Կա մի գիտակցում անհարմար, տհաճ,

Որ ժամանակի քամիներն անգութ

Կարող են քշել ու տանել հեռու

Մեր սրտի պայծառ ու խենթ սերերը

Եվ մոռացության փոշու տակ կորցնել

Մեր նվիրական միամիտ հույսերը:

Է՜հ,դե ինչ արած, մենք հարմարվող ենք,

Կարող ենք կրկին սիրել, հավատալ,

Կարող ենք նույնիսկ մենք այն մոռանալ,

Ինչ մի ժամանակ մեզ համար կարծես

Գոյության լույս էր ու կյանքի իմաստ:

Հավատա հիմա արդեն կարևոր չէ…

Վիլեն Բարսեղյան 07.05.2017

ՀԱՅՈՑ ՔԱՋԵՐԻՆ 

Նրանք գնացին ու երկինք տարան

Իրենց սրտերում հազար անկատար

Իղձ ու երազանք:

Նրանք կանգնեցին մահվան դեմ հպարտ,

Որ չխոնարհվի Հայրենիքը մեր

Ոսոխի առջև ու մնա անպարտ:

Ապրեցին նրանք արժանավայել,

Իրենց սխրանքով մեզ ավանդեցին,

Որ երբեք չապրենք մանր ու գծուծ,

Փոքրհոգի, անկուշտ տականքի կյանքով,

Չլինենք կյանքում նյութապաշտության

Զոհեր ու գերի:

Պատիվ, գաղափար վեր դասենք շահից,

Որ չվաճառվենք ընտրության պահին,

Որ չհանդուրժենք անհանդուրժելին,

Որ հույսն արդարության մեր մեջ չմարի:

Նրանք հաղթեցին ոգու զորությամբ,

Արհամարեցին վայրագ թշնամուն,

Մահ ու արհավիրք,

Որ դու էլ երբեք չհանձնվես կյանքին,

Չարիքի առջև երբեք չընկրկես, միշտ

Պատրաստ լինես պայքարել, հաղթել:

Նրանք հեռացան, սակայն մեզ հետ են,

Քանի ելնում է արևը հայոց աշխարհի վրա,

Երբ գարուն բացվի ծաղկեն, կանաչեն

Սարերը հայոց,

Երբ անհոգ ժպտան հայ մանուկները,

Երբ հպարտ հնչեն երգերը ձոնված

Հայոց քաջերին:

Մեզ հետ են նրանք քանի աշխարհում

Կա ու կմնա հայ ու Հայաստան:

Վիլեն Բարսեղյան 07.04.2016